Geschiedenis van BLOCK Magazine

Rien & Marion Wisse 1986

Al vóór BLOCK had ik voor diverse muziekbladen en kranten artikelen en recensies geschreven. Aanvankelijk over popmuziek, later vooral over blues.
Tot die bladen behoorden het allang niet meer bestaande Rocking And Stomping, uitgegeven door Dick Waanders, en Muziekkrant OOR.
Steeds vaker gingen die stukken over blues. Van die muziek lagen weliswaar de mooiste jaren achter ons, maar de bijbehorende verhalen waren nog lang niet allemaal verteld. Voor die verhalen - en de bijbehorende praktische informatie - moest een publiek bestaan. Nu had ik in het achterhalen en reconstrueren van die verhalen inmddels enige ervaring opgedaan. Daarnaast zocht ik naar een minder vrijblijvende manier om die blues te beleven dan slechts platen draaien in de huiskamer. Verder was ik benieuwd wie in dit land op hetzelfde spoor zaten als ik.

Bij de woningstichting waar ik als uitzendkracht werkte, stond een stencilmachine. Die deed me denken aan de schoolkrant waarvoor ik uiteraard óók had geschreven. Tegelijk dacht ik aan liefhebbers in het buitenland, die hun liefde voor de blues nergens anders kwijt konden dan in een zelf opgericht tijdschrift: Mike en Richard Vernon in hun eigen R&B Monthly, Mike Leadbitter in Blues Unlimited en Jim en Amy O'Neal in Living Blues. En ik vroeg me af waarom zoiets in Nederland niet zou kunnen. Ik meende een gat in de markt te signaleren en besloot hun voorbeeld te volgen. Alleen zat destijds mijn hoofd ook nog vol rock & roll, zodat mijn blaadje ook daarover zou gaan. Marion bedacht de naam BLOCK, een samenvoeging van de woorden blues en rock.

BLOCK 1 (maart/april '75) bevatte 16 pagina's plus omslag. Ik schreef een stukje over de Haagse Hoochie Coochie Band en Dick Waanders startte een serie over het ontstaan en de ontwikkeling van rock & roll. Marion verzorgde tot en met BLOCK 19 een poprubriek: Vaste Popprik.
We verstuurden het nummer gratis aan een handvol bluesliefhebbers en aan mensen die een actieve rol in de kleine Nederlandse bluesscene speelden.
Tot onze verrassing leverde de eerste uitgave nogal wat positieve - en gelukkig ook enkele kritische - reacties op, waaruit bleek dat er behoefte bestond aan een periodiek als het onze. Veel werd er op dat moment niet over deze muziek geschreven. OOR had elke twee weken een bluespagina en Martin van Olderen publiceerde van tijd tot tijd het gestencilde periodiek The Boogie Woogie & Blues Collector, dat meestal bestond uit acht pagina's. Het rock & roll blad Rockville was, na een fusie met het sixties-blad The Roaring Sixties, bezig aan zijn laatste stuiptrekkingen.

Kort na de eerste BLOCK begon Peter Janssens uit Goes met het organiseren van bluesconcerten (zoals dat toen heette) onder de naam De Delta Blues Club. Hij gaf vanaf dat moment een gestencild blad uit: Delta Blues Magazine. Peter en ik maakten de afspraak dat we steeds een artikel voor elkaars bladen zouden schrijven.
Ondertussen had ook Paul Bronckers zich aangemeld als medewerker. Hij schreef vooral over country blues en zydeco. Zo bestond ons team vanaf BLOCK 3 (juli/augustus '75) uit vijf personen.

Publiciteit

Rien & Marion Wisse 1990

Ander formaat

In augustus '77 realiseerden we een lang gekoesterd ideaal: we gingen op zoek naar de blues in Amerika. Met een krap budget vlogen we naar New York, waar toen weinig live blues te horen was. We bezochten er wel de platenfirma's Blue Labor en Trix, die ons voorzagen van stapels platen, foto's en informatie. Bovendien verschaften ze ons enkele dagen onderdak. We bezochten Memphis, New Orleans en - vooral om toeristische redenen - Alabama, Florida en Washington.

Maar het walhalla-gevoel kregen we in de dikke week die we in Chicago doorbrachten. Bob en Susan Koester van Delmark Records verschaften ons gastvrij onderdak, terwijl we in het weekend bij Steve Thomashefsky, werkzaam bij Delmark en toen al enige tijd onze correspondent uit Chicago, en diens vrouw Rebecca overnachtten.
Met name de Koesters zijn nog altijd goede kennissen van ons. Overdag bezochten we platenfirma's en ook brachten we een bezoek aan Jim en Amy O'Neal, die in de kelder van hun huis het tijdschrift Living Blues produceerden. Zij gaven ons veel bruikbare adviezen, die er mede toe leidden dat BLOCK 17 (november/ december '77) op A4-formaat kon worden gedrukt.

Rock & Roll exit

In de periode begin '78 tot halverwege '82 groeide BLOCK uit van 20 tot 40 pagina's. Het medewerkers-bestand was intussen uitgebreid met o.a. Ton Derksen, Adri Sturm, Marcel Vos en Kees van Wijngaarden, terwijl Bert Lek en Gerard Robs onze vaste fotografen waren geworden.
Het leger abonnees groeide gestaag. Toch bleek uit hun reacties dat het tegelijkertijd koesteren van beide muziekgenres lang niet zo vanzelfsprekend was als ik had verwacht. Voortdurend kregen we uit het rock & roll-kamp het verwijt dat hun muziek te weinig aan bod kwam, terwijl de bluesliefhebbers niet zaten te wachten op informatie over rock & roll. We namen de cruciale beslissing om de rock & roll te dumpen. Vanaf dat moment was BLOCK het "Tijdschrift voor blues". En zo is het nog steeds.

Vanaf dat moment ging het steeds beter. Sommige medewerkers uit de colofon van toen, zoals Sjef Hermans, Dick Shurman en Don Zijlstra, maken nu - ruim twintig jaar later - nog steeds deel uit van het collectief.

In de eerste helft van de jaren '80 zat er weer gezonde handel in de blues, zij het vooral in de high energy-variant. De eerste Blues Brothers film, de opkomst van Stevie Ray Vaughan, de optredens van George Thorogood, Albert Collins en B.B. King (vanaf North Sea), de vele blues op North Sea en de eindeloos lijkende ronde die Luther Allison door Europa maakte, hadden de belangstelling sterk aangewakkerd. Het aantal abonnees groeide explosief.

Rien Wisse en Bobby Bland 1990

Zowel het 15- als het 20-jarig bestaan hebben we gevierd in de kleine zaal van Vredenburg in Utrecht. Het 15-jarig bestaan in 1990 werd opgeluisterd met optredens van de Terraplanes en Wild Child Butler. Vijf jaar later vierden we het feestje met alle bands van de door mij geproduceerde akoestische cd 'No Less Than Wireless'. Voor beide gelegenheden gaven we een BLOCK t-shirt uit.

Toen BLOCK 25 jaar bestond was ik wegens ziekte enkele maanden uit de roulatie, zodat we dit jubileum nooit hebben gevierd. In maart 2005 werd in Schouwburg De Agnietenhof  in Tiel het 30-jarig bestaan gevierd.

Anno 2005 is de spirit er nog steeds niet uit. De muzikale erfenis van Gouden Tijdperken is in goede handen bij jongere generaties, terwijl nog steeds vintage-werk wordt ontdekt en uitgebracht. Ook beluister ik veel subgenres inmiddels met andere oren. En dan zwijg ik nog maar over het vele historische beeldmateriaal dat nu eindelijk op DVD beschikbaar komt.

BLOCK heeft inmiddels zo'n 25 toegewijde medewerkers met een eigen territorium. Voor de één houdt de blueshistorie op bij Robert Johnson, voor de ander begint die pas bij Popa Chubby. Weer anderen herkennen blues bij Al Green, omdat zijn muziek ooit in hetzelfde geluid was gedrenkt als die van Syl Johnson met zijn wél onmiskenbare blues roots. En dan zijn dan slechts enkele extremen, terwijl een middenmoot het altijd is blijven houden op Sunnyland Slim en Eddie Taylor. Zo beschikt BLOCK voor elke sector wel over minimaal één inzetbare specialist. Intussen wordt het blad nog steeds door mijzelf gelayout in onze achterkamer, waar Marion de abonnementen-administratie op orde houdt.

Het produceren van het blad is, naast een dagbaan, een intensieve klus. Toch had ik al die ervaringen backstage bij festivals in Europa en Amerika, al die bezoeken aan platenfirma's in met name de States, de interviews, de bezoeken aan artiesten in hun biotoop, de contacten met abonnees, medewerkers met dezelfde bezieling en de velen die ook iets doen in deze business, de soms uitpuilende postbus en vooral het vooraan staan bij optredens, de fantastische persoonlijke contacten met vooral Luther Allison, Albert Collins, Jimmy Johnson en Bob en Susan Koester nooit willen missen.

Kortom: aan het volgen van en publiceren over de devil's music beleef ik nog altijd plezier en voldoening. Op naar het 40-jarig jubileum!

Rien Wisse

Friends